15 Μαΐ 2008

Tom, πάρ'της το κεφάλι


ΤΟΜ, ΠΑΡ’ΤΗΣ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ

SCARLETT JOHANSSON ΤΡΑΓΟΥΔΑΕΙ TOM WAITS)

* Πέρσι, όταν είχαμε διαβάσει ότι η Scarlett Johansson ετοιμάζεται να τραγουδήσει κομμάτια του Tom Waits γελάσαμε και τρέξαμε να το πούμε στον Μηλάτο για να τον δούμε πώς είναι όταν γίνεται έξαλλος λόγω της «εξειδίκευσής» του στον Waits. Εκείνος παρέμεινε νηφάλιος (εντάξει, έσκασε έναν καγχασμό) και τότε σκεφτήκαμε ότι ναι, βέβαια, δεν είναι δα και τόσο παράξενο. Στο Lost In Translation, την ταινία που ξεκίνησε όλο το Scarlett-buzz χάρη στη σκηνή των τίτλων αρχής όπου η δαιμονία Coppola έβαλε την Johansson να κυλιέται σε ένα κρεβάτι με το βρακί και μετά από μία καλή promotional εβδομάδα στο Sundance με αρκετή μπαρότσαρκα, την έχρισε Το Καινούργιο «Διαφορετικό» Κοτοπουλάκι Στα Ανεξάρτητα (τα οποία μόλις είχαν γίνει η πιο σέξι ιδέα των διαφημιστών), η Scarlett τραγούδησε σε ένα φριχτό καραόκε το Brass In Pocket των Pretenders – αλλά όλοι τότε σκεφτήκαμε ότι απλώς η Sofia θέλει να βάζει τα αγαπημένα της τραγούδια στις ταινίες της.

* Η ζημιά όμως είχε γίνει: η Scarlett θεώρησε ότι αφού μπορεί η Chrissie Hynde, τότε μπορεί κι αυτή. Γιατί λοιπόν να μην γίνει και το αγαπημένο rock-chick των κολεγιακών σταθμών; Η Scarlett, μπορείς να την πεις και Στάρλετ πια, συνέχισε τα «κλισέ των αμερικανίδων indies»: άρχισε να κάνει παρέα με ροκάδες και, στο περσινό Coachella ανέβηκε στη σκηνή με τους Jesus and Mary Chain, κάτι που όλοι όσοι ήταν εκεί θέλουν να ξεχάσουν (ψάξτε το κάπου στα τρίσβαθα στο youtube, κάποιος το έχει ανεβάσει). Επόμενο βήμα: άρχισε να κάνει παρέα με τον Woody Allen ο οποίος, όπως όλοι ξέρουμε, μαζεύει τις νέες και κούκλες (πάνω κάτω) στάρλετ στις ταινίες του και τις βάζει να παίζουν τις ερωτευμένες με αυτόν, πράγγμα που μας δείχνει ότι είναι εντελώς νευρωτικές και νεοϋρκέζες, και τις πείθει να τραγουδήσουν (γιατί "θα έχει λίγο μιούζικαλ η επόμενη ταινία", όπως πάντα). Εδώ είναι το link: η Johansson, «βαθιά μέσα στη jazz» πλέον, δήλωσε ότι θα τραγουδήσει ένα (1) κομμάτι του Waits, το υπέροχο ντουέτο του με την Bette Midler, I Never Talk To Strangers, από το άλμπουμ Foreign Affairs του ’77. Γιατί έτσι. Και αμέσως μετά, αποφάσισε ότι όχι, δεν θα τραγουδήσει ένα (1) μόνο Tom Waits αλλά θα κυκλοφορήσει ολόκληρο άλμπουμ με διασκευές Tom Waits. Για την ακρίβεια δέκα (10) κομμάτια + «ένα ειδικά γραμμένο για μένα». Γιατί έτσι.

* «Πάρε μου τον ατζέντη».

* Αγαπώ τους ηθοποιούς που τραγουδούν, ακόμα και (ή μήπως ειδικά;) όταν αυτό γίνεται από ματαιοδοξία. Την αδιόρατη διαφορά ανάμεσα στην ερμηνεία ενός ρόλου που τραγουδάει και στην πραγματικότητα – ότι εκείνοι τώρα είναι πάνω στη σκηνή, ο προβολέας κανόνι είναι δικός τους και θα μαγέψουν το σκοτεινό ακροατήριο με ένα fusion λυρισμού, ναρκισσισμού και εύκολου ερωτικού knack, σαν να πυροβολείς στο σκοτάδι. Μου αρέσουν όταν είναι ρόλοι και τραγουδούν με την καθοριστική λεπτομέρεια της ειρωνείας. Έτσι άρχισα να μαζεύω σάουντρακς – για να ακούω τον Dustin Hoffman να συναξάρει σαν Lenny ο Βρωμόστομος και στο βάθος να πλησιάζει ένα σαξόφωνο, ο Miles Davis. Την Hepburn ως Holly Golightly στο παράθυρο, να τραγουδάει ξέπνοα το Moon River του Mancini. Την Meryl Streep, τζάνκι και αλκοολική σε ένα φρικτό, συγκινητικό country στο φινάλε του Postcards From The Edge (ακόμα ψάχνω το σάουντρακ). Την Glenn Close να διαβάζει σονέτα του Pablo Neruda και από κάτω να ακούγεται ο φλοίσβος της μουσικής του Luis Bacalov, στο Il Postino. Για όσες Βλαχοπούλου και Χατζηχρήστους και Duffy Ducks έπαιζα παλιά στις εκπομπές και ούρλιαζαν από νεύρα οι ακροατές, υπήρχαν πάντα από πίσω ήρωες που έκαναν το κάθε track και από μία ιστορία, ένα ταξίδι τριών λεπτών με όποια σκηνοθεσία γούσταρε ο καθένας μας – ακροατές και παρουσιαστής. Όπως τα ιδανικά σάουντρακς που κάνει για τις ταινίες του ο Tarantino, όταν μπλέκει π.χ. την σούπερ cool μουσική του Holmes στο Out Of Sight ή τα μεξικάνικα δολοφονικά ranch-rock στο From Dusk Till Dawn, με υπέροχες ατάκες των ηρώων του σε σφιχτά, ακριβέστατα, άψογα mix. Αυτοί οι ηθοποιοί είναι μαγικοί όταν «τραγουδούν».

* Από την άλλη, υπάρχουν οι ξεκαρδιστικές περιπτώσεις – ο Keanu. Που παίζει μπάσο στους Dogstar. Θα μπορούσε να είναι το καινούργιο μέλος των Spinal Tap. Ή ο Russell Crowe με τους 30 Odd Foot Of Grunts, οδυνηρό βλάχικο ροκ (κι αυτό έχει παιχτεί σε εκπομπή, τι ταλαιπωρία πέρασε και το κοινό τότε...), με το πείσμα του macho σταρ: ή θα αγοράσω ομάδα, ή θα πετάξω αεροπλάνο, ή θα φτιάξω ροκ μπάντα. Είμαι ενοχλητικά πλούσιος και κακομαθημένος. Ο Billy Bob Thornton. Γιατί τώρα να κάνει ροκ γκρουπ; O Jared Leto εξαργυρώνοντας και το τελευταίο ρέκβιεμ με τους 30 Seconds To Mars. Η Juliette Lewis, αν και αυτή είναι αυθεντική τρελή, την αγαπάμε. Στη δεκαετία του ’70 ήταν κάπως σαν ένα ενδο-δισκογραφικό καλαμπούρι, ένα ρίσκο που είχε πλάκα – σε εποχές που έρεαν τα δολάρια – να κυκλοφορούν φριχτά άλμπουμς με ηθοποιούς που τραγουδούν: η Goldie Hawn, η Cybill Shepherd, ακόμα και το μισό πλήρωμα του Star Trek. Συλλεκτικά μνημεία απίθανης κακοφωνίας που έκρυβαν μια συμπαθητική χαζομάρα.

* Αλλά ένα άλμπουμ με διασκευές πάντα είναι ύποπτο. Κρύβει σκοπό, δεν είναι αθώο. Πολύ περισσότερο όταν είναι διασκευές του Tom Waits. Και έχει τον Bowie, yes this φάκιν Bowie, να κάνει φωνητικά στην Scarlett, σε δύο κομμάτια. Το Anywhere I Lay My Head που κυκλοφορεί η Rhino σε λίγες μέρες (ετικέτα που ειδικεύεται στα oddities…) είναι μία πασιφανής προσπάθεια της Johansson να εκμεταλλευτεί το hype της, ένα παιχνίδι υπερεκτιμημένης στάρλετ, λίγο πριν σταματήσουν οι διαφημίσεις για ακριβά αρώματα και πανάκριβες βαλίτσες (με 5 € στο Σύνταγμα) και το σερί των αποτυχημένων ταινιών. Μέσα σε μία «casio παραγωγή» με θορύβους, ψεύτικα χειροκροτήματα και δήθεν ηλεκτρικά beats, η Johansson ακούγεται ξεψυχισμένη σαν να τραγουδάει η Λώρα Πάλμερ του Twin Peaks μέσα στο κεφάλι του David Lynch – μήπως κάτι τέτοιο θα ήταν ενδιαφέρον; Χμμ... – αλλά όχι, όχι, παρά την σκοτεινιά που αναγκαστικά οδηγείται το άλμπουμ και σε στιγμές νομίζεις ότι ακούς την παγωμένη «άφωνη» Nico όπως είπαν πολλοί, παραμένει αυτό που δείχνει το εξώφυλλό του: μια πονηρή αγελάδα ξαπλωμένη επάνω σε δυόσμους και μαϊντανούς.

* Ε, Μάκη;

(Athens Voice, τ.212, 15.05.08)

10 σχόλια:

Mr. Arkadin είπε...

N' αγιάσει το στόμα σου! Προσυπογράφω με πόνο ψυχής - γιατί την αγαπώ, τη σκατούλα...

Γ.Ν. είπε...

:) Καλησπέρα κύριε Arkadin. Η Johansson είναι η σκατούλα;

Mr. Arkadin είπε...

Ναι, αλλά τώρα που το σκέφτομαι ταιριάζει γάντι και στον Τομ Γουέιτς...
(φιλιά)

onelittleastronaut είπε...

δεν θα το πιστεψεις αλλα ψαχνω να βρω το γαμοαρθρο σου στην εφημεριδα και δεν το βρισκω με τιποτα ομως. ξεκινω οπως παντα απο το τελος..τιποτα, ξεκινω απο την αρχη..τιποτα, μετα ειδα για ενα διαγωνισμο για το synch και νομιζα οτι ειχα παρει τη σωστη-λαθος εφημεριδα και κερδισα αλλα παλι τιποτα. δεν ξερω τι αλλο να πω..δεν βρισκω τιποτα

Γ.Ν. είπε...

περιεχόμενα;

onelittleastronaut είπε...

αληθεια σου λεω, στα περιεχομενα υπαρχει, μεσα οχι. την πεταξα την κωλοεφημεριδα και πηρα αλλη και σε βρηκα. Το μονο που μου μενει ειναι να βρω και το εισιτηριο για το synch ;-)

Κ.Κ.Μοίρης είπε...

εγώ μόνο τον J.J. ξέρω με τέτοιο επώνυμο

the muppet show girls είπε...

Το άκουσα πριν κανα μήνα στον Δίεση (;) και είπα πως είναι από τις φήμες που κυκλοφορούν. Τώρα που το διάβασα κι από σένα, πείστηκα. Και ζαλίστηκα.
Πάντως γιατί να της πάρει την κεφαλή; Δεν είναι δα και γυναίκα-γαρίδα!
Μαρίδα του γλυκού νερού του τραγουδιού την λες!
'-PPP

Γ.Ν. είπε...

Μικρέαστροναύτη με συγκινείτε.

Κύριε.Αρκαντιν, ενδιαφέρουσα άποψη!

Κύριε.κύριε.κύριε.Μοίρη το Johansson νομίζω ότι είναι σαν να σε λένε Smith στο Σικάγο.

ΚορίτσιαΜάπετ, πολύ καλό αυτό με τη γαρίδα, το είχα ξανακούσει. Το ξανασυζητάμε στο επόμενο πρότζεκτ της κυρα-Σκάρλετ.

disa είπε...

伊莉,伊莉討論區,伊莉論壇,sogo論壇,台灣論壇,plus論壇,plus,痴漢論壇,維克斯論壇,情色論壇,性愛,性感影片,校園正妹牆,正妹,AV,AV女優,SEX,走光,a片,a片免費看,A漫,h漫,成人漫畫,免費A片,色情網站,色情遊戲,情色文學,麗的色遊戲,色情,色情影片,同志色教館,色色網,色遊戲,自拍,本土自拍,kk俱樂部,後宮電影院,後宮電影,85cc免費影城,85cc免費影片,免費影片,免費小遊戲,免費遊戲,小遊戲,遊戲,好玩遊戲,好玩遊戲區,A片,情趣用品,遊戲區,史萊姆好玩遊戲,史萊姆,遊戲基地,線上遊戲,色情遊戲,遊戲口袋,我的遊戲口袋,小遊戲區,手機遊戲,貼圖,A片下載,成人影城,愛情公寓,情色貼圖,情色,色情網站,色情遊戲,色情小說,情色文學,色情,aio交友愛情館,色情影片,臺灣情色網,寄情築園小遊戲,情色論壇,嘟嘟情人色網,情色視訊,愛情小說,言情小說,一葉情貼圖片區